LOLA

Een paar jaar geleden stortte het leven van Lola (28) als een kaartenhuis in elkaar. Tijdens het werken zakt zij door haar benen en kan niet meer opstaan. Na onderzoeken in het ziekenhuis blijkt dat zij een burn-out heeft. Komt dat niet alleen voor bij overspannen mensen van boven de 35?

foto Lola

Uit onderzoek van het CBS is gebleken dat in 2011 13 procent van de werknemers aan had gegeven burn-outklachten te hebben. Bij een totaal van ruim 7 miljoen werknemers in Nederland, kwam dit aantal uit op ongeveer 906 duizend werknemers. Mensen die werken in het onderwijs hebben de meeste kans om met een burn-out in aanraking te komen.

Lola’s klachten zijn begonnen met een burn-out. Maar na een jaar raakte ze in een zware depressie die gepaard ging met angst-/ paniekaanvallen. De angst was voornamelijk gericht op flauwvallen, doodgaan, inbrekers en straatvrees.
Het flauwvallen uitte zich vooral door meer te eten. Lola was constant met een hartslagmeter in de weer om haar hartslag te meten tegen de angst voor het doodgaan. De angst voor de inbrekers uitte zich door nachtenlang achter de voordeur te zitten en te luisteren naar elk piepje en kraakje. “Ik sliep in mijn woonkamer, zodat ik alles in de gaten kon houden.”
De angst voor ‘de straat’ uitte zich door niet meer naar buiten te gaan. “Online winkels werden mijn beste vrienden en boodschappen en dergelijke deden anderen voor mij, of ze werden bezorgd door de bezorgservice.”

 ‘Als het maar iets lichamelijks was, want dat moest het zijn’

De angsten zijn eigenlijk ontstaan door het niet willen accepteren dat Lola ziek was.
In plaats van hieraan toe te geven aan mijn burn-out, ben ik maar doorgegaan. Op een gegeven moment kreeg Lola erg last van misselijkheid en duizelingen. “Ik wilde niet accepteren dat er misschien iets in mijn hoofd niet goed liep. Dus ik heb ontelbare bezoekjes aan de huisarts gebracht.”

Er werden bloedtesten gedaan, onderzoeken in het ziekenhuis maar telkens kwam er uit dat er lichamelijks niks mis was met Lola. Omdat ze het hier niet mee eens was, dacht Lola dat ze een nog niet ontdekte ziekte had. “Of misschien aangekoekte aderen of een longembolie. Als het maar iets lichamelijks was, want dat moest het zijn.”

Achteraf weet Lola dat ze in die tijd heel veel last had van hyperventilatie. Door de hyperventilatie gaat je hart sneller kloppen, je krijgt teveel zuurstof binnen en wordt duizelig, misselijk en je voelt je gejaagd/angstig. “Dit waren al mijn symptomen.”

In Lola’s familie komen angsten niet voor maar depressie wel. In haar geval denkt (weet) ze dat haar depressie gecombineerd met angst-/paniekaanvallen voornamelijk veroorzaakt zijn door een combinatie van erfelijkheid, hooggevoeligheid, serotinetekort en conditionering.

pillen

Wat zeg je? Juist, dat was ook mijn reactie. Gelukkig gaat Lola dit uitleggen:

“De erfelijkheid speelt in mijn geval een kleine rol. Er komen depressies voor, maar niet iedereen is depressief in mijn familie. Er is dus meer wat de aanvallen veroorzaakt.

Hooggevoeligheid (HSP) speelt bij mij een grote rol. Hooggevoelig zijn betekent dat je gevoeliger bent voor indrukken van anderen dan anderen. Geuren, kleuren, sfeer en woorden komen harder bij een HSP aan. Een hooggevoelig (of hoogsensitief persoon) heeft statistisch gezien een hogere kans op angst-/paniekstoornissen dan iemand die dit niet is.
Doordat je continu geprikkeld wordt door je omgeving kan er sprake zijn van een soort overbelasting. Deze overbelasting komt vaak als angststoornis tot uiting. Vaak gebeurt er eerst iets ingrijpend waardoor de angst echt tot uiting komt. In mijn geval begon het met een burn-out doordat ik ernstig overbelast was op het werk. Alle gebeurtenissen uit het verleden had ik ver weg gestopt, maar door deze gebeurtenis kwam alles als een tsunami over mij heen.

Serotoninetekort. Serotonine is een neurotransmitter die ervoor zorgt dat bepaalde boodschappen in de hersenen goed verlopen. Je kunt het zien als een potje dat gevuld is met serotonine. Ik heb jarenlang dit potje uitgeput. Hierdoor werden bepaalde boodschappen in mijn hersenen niet goed doorgegeven. Serotonine is een belangrijk stofje bij het ontstaan van depressies/angsten. Doordat ik dit potje zo lang heb uitgeput kunnen mijn hersenen dit potje niet meer zelfstandig aanvullen. Hierdoor slik ik medicijnen om de hoeveelheid serotonine kunstmatig aan te vullen (de zogenoemde: SSRI (Serotonineheropnameremmer).

Conditionering: Toen ik tijdens mijn burn-out zo misselijk werd, begon ik op een gegeven moment om in de pauze naar huis te gaan. Ik dacht dat ik moest overgeven en dat wilde ik niet op het werk doen. Zodra ik thuis was voelde ik me gelijk iets rustiger worden. Dus voordat ik het doorhad ging ik elke pauze naar huis.
Toen ik een keer boodschappen ging doen en mijn hart weer zo hard ging kloppen dat ik bang was om dood te gaan/ of flauw te vallen, ging ik snel naar huis. Zodra ik mijn voet over de drempel zette werd ik weer rustig. En hop, het bekende cirkeltje is compleet. De volgende keer dat ik weer boodschappen wilde doen, werd ik al zo bang voor het mogelijke gevoel dat zou komen dat ik ervoor koos om niet te gaan. Een sociaal isolement veroorzaakt door mijn angst-/paniekaanvallen was een feit.”

Een hele mond vol dus. Maar hoe is het Lola dan gelukt om hiervan af te komen? “Het heeft heel lang geduurd voordat ik van mijn angst-/paniekstoornis af was. Ik heb jarenlang gedacht dat ik het zelf wel zou oplossen.” Iets meer slapen, of een rondje buiten lopen was voldoende. Het voornemen was om dit elke dag te doen. Als het niet lukte, was er nog een volgende dag. Uiteindelijk heeft het bijna een jaar geduurd tot Lola weer naar de brievenbus durfde te lopen.

Lola heeft bijna elke therapeut in haar woonplaats bezocht. Maar telkens voelde iets niet goed. De klik was er bijvoorbeeld niet of de drang om het zelf op te lossen was te groot.

Uiteindelijk heeft Lola een interventie gehad met haar ouders en broertje. “Zij vertelden mij dat het zo niet langer door kon gaan. Op dat moment waren mijn depressie en angstpaniekaanvallen het grootst.” Haar familie wilde dat ze naar de huisarts zou gaan om antidepressiva aan te vragen. Dit heeft ze braaf gedaan, maar wel om de pillen vervolgens 3 maanden in de kast te laten liggen.

      ‘Ik heb de therapie gevolgd met placemats’

“Ik moest nog iets dieper in de put raken om te realiseren dat ik het echt niet alleen kon.” De antidepressiva heeft ervoor gezorgd dat Lola weer ruimte in haar hoofd kreeg om hulp van buitenaf te gaan zoeken.
Via mindfulness, een haptonoom en een ademhalingstherapeut is Lola terecht gekomen bij een systemische therapeut. Een systematisch therapeut zoekt met jou, door middel van familieopstellingen, naar de rode draad in je leven die je (tijdelijk) bent kwijtgeraakt. “Deze therapeute heeft ervoor gezorgd dat ik inzicht kreeg in de irreële angsten die ik had.”

Systemische therapie maakt gebruik van familieopstellingen. Dit kan door middel van personen (die staan voor gezinsleden) of met placemats. “Omdat ik al zo angstig in het leven stond was de vorm met andere personen niets voor mij. Ik heb dus de therapie gevolgd met placemats.”
Samen met de therapeute vorm je een bepaalde situatie waaraan je wil werken. Je krijgt een aantal placemats die staan voor personen die een rol spelen binnen deze situatie. De therapeute neemt vervolgens plaats op de verschillende placemats, waar zij ‘invoelt’ wat de gevoelens van die personen zijn. Samen met de therapeut kijk je naar de dynamiek binnen het systeem (de personen die deel uitmaken van jouw problematiek). Zo kan je de rode draad zien en daarop handelen.

     ‘Dacht je alles gehad te hebben’


“Ik ben helemaal ‘genezen’ als het gaat om de angst-/paniekaanvallen. Ik kan alles weer doen wat ik voorheen ook deed, maar dan met iets meer rust in mijn lichaam. De zware depressie waar ik in zat is ook voorbij. Toch ben ik nog steeds dezelfde persoon als voor mijn depressie. Ik heb een aantal persoonlijkheidskenmerken die bij mij horen.” En deze kenmerken zorgen er wel voor dat Lola altijd bewust moet zijn van haar doen en laten en op tijd rust moet nemen.
Ook slikt ze nog steeds de antidepressiva. Lola heeft een serotoninetekort waardoor ze het moet blijven toevoegen. “Dit vond ik lang erg moeilijk (moet ik nou de rest van mijn leven aan de medicijnen?!), inmiddels heb ik het leren accepteren en weet ik dat het medicijn ervoor zorgt dat ik niet doorschiet in mijn valkuilen.”

11224000_711115149032909_7733701257793105922_n

Lola heeft het boek “Dacht je alles gehad te hebben” geschreven. De voornaamste reden dat ze dit boek heeft geschreven is omdat ze tijdens haar zoektocht naar oplossingen en mogelijkheden tegen het feit aanliep dat er weinig wordt geschreven over jongeren en deze problemen. Daarnaast ligt er op depressies en angst- en paniekaanvallen nog een groot taboe. Dit taboe wilt Lola graag doorbreken.

Daarnaast is ze door haar lange zoektocht wijzer geworden in de wereld van therapeuten, medicatie en hulpmiddelen. “Ik wil graag mijn ervaringen met lezers delen in de hoop dat zij niet zo’n lange en ingewikkelde zoektocht hoeven te doorlopen.”
Tot slot is dit boek ook geschreven voor familieleden, geliefden en andere betrokkenen om te lezen wat een depressie, burn-out of angst-/paniekaanval precies met iemand doet. Het is soms moeilijk voor de omgeving om te begrijpen wat er in het hoofd van iemand omgaat. Door een open en eerlijke beschrijving van mijn verhaal hoop ik dat er meer begrip komt.

Het boek is autobiografie aangevuld met theorie en tips & tricks voor iedereen die zoiets heeft meegemaakt, meemaakt en/of de omgeving.

Op dit moment voelt Lola zich goed. “Ik ben erg trots op mijzelf dat ik uit de hele zware en heftige periode ben gekomen. Dat ik nu naar mijn voordeur kan kijken en stiekem kan lachen om het feit dat ik daar vroeger nachtenlang zat.”
De kans dat je na een depressie en angst-/paniekstoornis weer terugvalt is ongeveer 50%. “Ik zal altijd waakzaam moeten zijn dat ik niet in bekende oude patronen val. Een gesprekje bij mijn therapeute kan helpen om weer even op het juiste pad gezet te worden.”
Nu richt Lola zich op de verhalen van mensen die haar boek hebben gelezen en is ze bezig met het organiseren van een bijeenkomst voor jongeren. “Daarnaast post ik om de dag extra informatie op mijn Facebookpagina (facebook.com/Lola1Martin) over angst-/paniekstoornissen, depressies en burn-out.”
Stapje voor stapje dus en op tijd rust nemen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s